בְּנֵֽי־רְאוּבֵ֨ן וְגָדִ֜י וַחֲצִ֥י שֵֽׁבֶט־מְנַשֶּׁה֮ מִן־בְּנֵי־חַיִל֒ אֲ֠נָשִׁים נֹשְׂאֵ֨י מָגֵ֤ן וְחֶ֙רֶב֙ וְדֹ֣רְכֵי קֶ֔שֶׁת וּלְמוּדֵ֖י מִלְחָמָ֑ה אַרְבָּעִ֨ים וְאַרְבָּעָ֥ה אֶ֛לֶף וּשְׁבַע־מֵא֥וֹת וְשִׁשִּׁ֖ים יֹצְאֵ֥י צָבָֽא׃
די קינדער פֿון ראובֿן, און די גָדים, און דער האַלבער שבֿט מנשה – פֿון העלדישע יונגען, מענטשן װאָס טראָגן אַ שילד און אַ שװערד, און שפּאַנען אַ בױגן, און זײַנען געלערנט אין מלחמה, זײַנען געװען פֿיר און פֿערציק טױזנט און זיבן הונדערט און זעכציק װאָס גײען אַרױס אין חיל.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.